Een verhaal dat niemand me vooraf verteld heeft…
Ik ben 47. Dertien jaar geleden gescheiden. Met twee tieners die intelligenter uit hun ogen kijken en gevatter uit de hoek komen dan ik op de meeste directievergaderingen.
Welkom op mijn blog. Ik dacht dat ik het meeste wel al had meegemaakt. Scheiding: verwerkt. Check. Tieners, min of meer onder controle. Check. Drukke job, dagelijkse kost. Check.
En toch blijkt het leven een eindeloze voorraad verrassingen in petto te hebben. Soms vervelend, soms mooi, soms ontroerend, of grappig, of op de meest ongepaste momenten.
Waarom deze blog?
Omdat ik al jaren tegen mezelf, en mijn vriendinnen, grappen maak over dit leven – dating disasters, carrière-twists, kleine ukjes grootbrengen tot tieners die me de ene keer met evenveel enthousiasme begroeten als een belastingcontroleur, en de andere keer op mijn schoot kruipen als een baby, het besef dat me-time een mythisch begrip is ergens te vinden tussen eenhoorns met regenbooghaar en een lege mailbox. Op een bepaald moment voelde ik: dit moet ik van me afschrijven. In de eerste plaats voor mezelf.
Maar Hey, wie weet heb jij er ook iets aan?
Chaos in stijl 
Plaats een reactie